ΆρθραΘεολογικά

Ποιμαντορική Εγκύκλιος Δεκαπενταυγούστου | Ι.Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας

Πρός τόν ἱερόν κλῆρον, τίς μοναστικές ἀδελφότητες

καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Τήν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν καί καθαρωτέραν
 λαμπηδόνων ἡλιακῶν … ὕμνοις τιμήσωμεν»
 (Μεγαλυνάριον).

Ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί,

Σήμερα τιμοῦμε καί ὑμνοῦμε τήν Παναγία μας, αὐτή τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως καί Μεταστάσεώς της. Μέ τά ἰδιαίτερα ἐγκώμιά της, μέ τίς λαμπρές λατρευτικές ἐκδηλώσεις ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ καί γεραίρει, ὑμνεῖ καί δοξάζει τήν ἀειπάρθενο Μητέρα τοῦ Κυρίου μας «ἐπί τῇ Κοιμήσει της».

Στόν ἱερό Συναξαριστή τοῦ μηναίου τοῦ Αὐγούστου ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης γράφει: «Ἡ Κυρία ἡμῶν Θεοτόκος μετά τήν ἐν τῷ τάφῳ τριήμερον αὐτῆς κοίμησιν, ὄχι μόνον μετέστη ἀλλά καί ἀνέστη ἀπό τοῦ τάφου καί ἀνελήφθη εἰς τούς οὐρανούς, ἤτοι ἡνώθη πάλιν ἡ ὁλόφωτος αὐτῆς ψυχή μετά τοῦ Ζωοδόχου αὐτῆς σώματος καί οὕτως ἀνέστη ἀπό τοῦ Τάφου καί μετά τήν Ἀνάστασί της εὐθύς ἀνελήφθη σύσσωμος εἰς τούς οὐρανούς μᾶλλον δέ καί ὑπέρ τούς οὐρανούς. Ἀνέβηκε πολύ ψηλά ἡ Παναγία μας, ὑψηλότερα ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους καί τούς ἀγγέλους. Ἀπ’ ὅλα τά λογικά ὄντα τοῦ Θεοῦ, ὑψηλότερα πρός τόν Θεό καί πλησιέστερα ἡ Παναγία μας ἀνέβηκε…».

Πῶς ἀνέβηκε τόσο ψηλά; Ἀνέβηκε, γιατί κατέβηκε τόσο χαμηλά, ταπεινώθηκε καί ἔκανε ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Τριαδικοῦ μας Θεοῦ.

Ἡ ἀπόλυτος ὑπακοή της, τήν βοήθησε νά καλλιεργήσῃ στόν τέλειο βαθμό τίς ἀρετές καί μάλιστα τήν καθαρότητα, τήν τελεία ἁγνότητα, τήν ἀρετή πού ἥλκυσε τήν προσοχή καί τήν ἀγάπη τοῦ Σαρκωθέντος Λόγου τοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος τήν ἐπέλεξε, τήν ἔκανε μητέρα του ὡς ἄνθρωπος, γιά νά διακονηθῇ τό ἔργο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου.

Καί πῶς διατήρησε τήν καθαρότητα καί τήν ἁγνότητα ἡ Παναγία μας;

Καλλιέργησε ἀπό τῆς παιδικῆς της ἡλικίας τή μεγάλη ἀρετή τῆς σωφροσύνης, τῆς σεμνότητος καί ἡ σεμνότητα ἔγινε φρουρός καί προπύργιο τῆς καθαρότητος.

Ἄς προσέξουμε καλά, μέ εὐλάβεια σήμερα, τήν ἁγία εἰκόνα τῆς Παναγίας μας. Ἡ ἔκφρασις καί ἡ στάσις της ἀποστάζουν σεμνότητα μοναδική.

Αὐτή τήν περιφρονημένη καί λησμονημένη, μεγάλη ἀρετή τῆς σεμνότητος ἔρχεται στήν ἀδιάντροπη ἐποχή μας νά προβάλῃ καί νά ζητήσῃ ἀπό μᾶς τούς Χριστιανούς ἡ Παναγία μας. Μᾶς ζητάει νά θέσουμε φραγμό στόν μεγάλο κατήφορο πού πήραμε καί νά τήν κάνουμε καί δική μας ἀρετή.

Ἡ σεμνότητα δέν εἶναι ἁπλῶς μιά ἐξωτερική ἀρετή. Εἶναι πηγαία ἔκφρασι καί ἐξωτερίκευσι τῆς ὅλης ἀρετῆς τῶν Χριστιανῶν. Πηγή καί ρίζα τῆς σεμνότητος, εἶναι ἡ ἀναγεννημένη καρδιά τοῦ Χριστιανοῦ, ὁ ἔσω ἄνθρωπος.

Αὐτό βεβαιώνει ὁ Κύριός μας ὅταν λέει: «Πάντα ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τό στόμα καί ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει τά ἀγαθά» (Ματθ. ιβ’, 34-35).

Καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὑπογραμμίζει: «ἀδελφοί, ὅσα ἐστίν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα ἁγνά, ὅσα εὔφημα ταῦτα λογίζεσθε» (Φιλιπ. δ’, 8). Νά συλλογίζεσθε, νά σκέπτεσθε, νά μιλᾶτε ὅσα εἶναι ἀληθῆ, ὅσα εἶναι σεμνά, ὅσα σεβαστά, ὅσα εἶναι ἀμόλυντα καί ἁγνά, ὅσα ἔχουν καλή φήμη.

Τί μᾶς λένε αὐτά, ἀγαπητοί;

Μᾶς βεβαιώνουν ὅτι ὁ ἀληθινός καί ἀγωνιστής χριστιανός πού θέλει εἰλικρινά νά ἁγιάσῃ ἑαυτόν, αὐτός εἶναι καί σεμνός ἄνθρωπος.

Ἡ Παναγία μας εἶχε παραδοθῇ στήν ὑπακοή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἀγάπησε τήν καθαρότητα πού ζητάει ὁ Θεός, καί γιά νά τήν περιφρουρήσῃ καί νά τήν διαφυλάξῃ ντύθηκε τή σεμνότητα σέ κάθε πτυχή τῆς ζωῆς της.

Ἄς προσέξουμε καί τούς ἀναρίθμητους ἁγίους μας. Σεμνοί οἱ νεανικοί καλλίνικοι μάρτυρες, σεμνές οἱ παρθενομάρτυρες, σεμνοί οἱ στρατιωτικοί ἅγιοι, οἱ ὅσιοι, οἱ πατέρες, οἱ νεομάρτυρες.

Ἀλήθεια, ἄν τούς βλέπαμε στίς εἰκόνες τους μέ ἄσεμνη ἔκφρασι καί παρουσία, ἐμεῖς πού ἀποτινάξαμε σήμερα τή σεμνότητα, θά τούς τιμούσαμε ὡς ἁγίους;

Μέ ὑπευθυνότητα καί συνείδησι τοῦ χρέους τῆς σωτηρίας μας ἄς προβληματισθοῦμε καί ἄς προσέξουμε σήμερα αὐτή τή μεγάλη ἡμέρα καί ἑορτή.

Ὑπάρχουν σήμερα πολλοί πού φέρουν τό ὄνομα τοῦ χριστιανοῦ ἤ τῆς χριστιανῆς, οἱ ὁποῖοι καί οἱ ὁποῖες ἐπηρεασμένοι ἀπό τό φρόνημα τοῦ κόσμου, ἀπό τήν ἄγνοια τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἀπό τήν μανία τῆς ἐπιδείξεως τῶν φθαρτῶν καί τῶν προσκαίρων, ἀκόμη καί ἀπό τήν σαρκολατρεία τῆς ἐποχῆς, πιστεύουν ὅτι δέν ἔχει σημασία τό πῶς συμπεριφέρεται, τό πῶς μιλάει, τό πῶς ντύνεται ὁ χριστιανός.

Ἔτσι, χριστιανοί λεγόμενοι ὅλοι αὐτοί, ἀφ’ ἑνός ἀποβάλλουν τήν σεμνότητα καί δέν ζοῦν ἐν Χριστῷ ζωή, ἀλλά διπρόσωπη, ἀφ’ ἑτέρου εἰρωνεύονται, χλευάζουν καί κατηγοροῦν ἐκείνους πού ἀγαποῦν τήν σεμνότητα καί μάλιστα τούς σεμνούς νέους καί νέες. Τούς χαρακτηρίζουν ἀπόκοσμους, αὐστηρούς, ὑποκριτάς, σεμνότυφους.

Ἀγνοοῦν ὅλοι αὐτοί ὅτι τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ναός τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἁγία Τράπεζα. Δέν εἶναι ὑλικό γιά διαφήμιση, δέν εἶναι ἐμπόρευμα.

Λησμονοῦν καί δέν θέλουν νά δεχθοῦν ὅτι τό ἀνθρώπινο σῶμα δέν πρέπει νά ἐκτίθεται, νά σκανδαλίζῃ καί νά σκανδαλίζεται, ἀλλά νά ἁγιάζεται μαζί μέ τήν ψυχή γιά νά δοξασθῇ, ὅπως καί τό πάνσεμνο σῶμα τῆς Παναγίας μας.

Λησμονοῦν ἀκόμη ὅτι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καυτηριάζει κάθε παρεκτροπή ἀπό τή σεμνότητα.

Τί λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μεταφέροντας τό θέλημα τοῦ Κυρίου; «Θέλω νά προσεύχονται οἱ γυναῖκες μέ σεμνή ἐνδυμασία, νά στολίζουν τόν ἑαυτό τους μέ αἰδημοσύνη (ἐντροπή), μέ συστολή καί σωφροσύνη».

Μήπως κάνει λάθος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί; Τί ἔχουμε ἐμεῖς νά ποῦμε; Τί λόγο θά δώσουμε στό Θεό μας ἐμεῖς πού μεταβάλαμε τοῦ Ἱερούς Ναοῦς μας σέ γυμνοτόπους;

Ἀγαπητοί,

Αὐτή τή μεγάλη μέρα μέ τίς προσευχές τῆς σεμνοτάτης μεγάλης Μητέρας μας ἄς θελήσουμε νά τερματίσουμε τήν ἀνυπακοή μας.

Α) Νά καλλιεργήσουμε τήν σεμνότητα στά λόγια καί τή συμπεριφορά μας. Προσεκτικά, μετρημένα, καθαρά, οἰκοδομητικά τά λόγια μας. Ξένα ἀπό τίς ἀνόητες καυχησιολογίες, τίς κενοδοξίες, τίς φτηνές ἐπιδείξεις, ξένα ἀπό τά πικρά σχόλια, τά κοσμικά, τά σαχλά, τά ρυπαρά, τά κακόηχα, τά ἐλεεινά ἀστεῖα, ξένα ἀπό τήν ἁμαρτωλή κατάκρισι.

Τά λόγια μας νά εἶναι «ἅλατι ἠρτυμένα» (Κολασ. δ’, 6), νά ἔχουν οἰκοδομητικό περιεχόμενο, νά προσφέρουν ἀγάπη εἰλικρινῆ καί ἁγία, παρηγορία, αἰσιοδοξία, εἰρήνη, χαρά. «Εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ» λέγει ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος (Ἰακ. γ’, 2).

Β) Νά φέρουμε καί τή σεμνότητα στήν ἐνδυμασία μας. Ὅσο καί ἄν ἡ λαίλαπα τῆς μόδας, τῆς ὑπερφιάλου ἐπιδείξεως, ἔχει ξεγυμνώσει τόν κόσμο μας, ὅσο καί ἄν ἡ εὐλογημένη ἐντροπή χάθηκε, ἄν θέλουμε νά εἴμαστε χριστιανοί, νά ἑλκύουμε τή χάρι τοῦ Θεοῦ μας καί νά διατηροῦμε τήν καθαρότητά μας, ἄς ὑπακούσουμε τή φωνή τοῦ Χριστοῦ μας, ἄς μιμηθοῦμε τή σεμνότητα τῆς Παναγίας μας.

Ἄνδρες καί γυναῖκες, ἄς ἀγαπήσουμε τή σεμνότητα πού ἀναδεικνύει ἀγγέλους. Οἱ μητέρες ἄς προσέξουν τίς θυγατέρες τους. Ἡ ἄσεμνη ἐνδυμασία «ὑπουργεῖ τῇ ἀκολασίᾳ», ἁπλώνει τήν πρόκλησι, ἀφανίζει τή σωφροσύνη καί τήν ἁγνότητα, καταρρακώνει τή νεότητα, διαλύει τήν οἰκογένεια.

Καί οἱ γυναῖκες ἄς προσέξουν τήν ὑποχώρησί τους στό θέμα τῆς ἀνδρικῆς ἐνδυμασίας. Ὄχι τί λέει ὁ κόσμος, ἀλλά τί λέει ὁ Θεός. Καί ὁ Θεός γράφει στήν Ἁγία Γραφή, στό Δευτερονόμιο: «Οὐκέτι σκεύη ἀνδρός ἐπί γυναικί» (Δευτ. κβ’, 5). Ὄχι ἀνδρική στολή στή γυναίκα. Μήπως κι ἐδῶ κάνει λάθος ὁ Θεός;

Δέν ἔχουμε χρόνο νά ἀναφέρουμε καί τῶν ἁγίων Πατέρων τήν φωνή.

Ἐλᾶτε, λοιπόν, νά προσέξουμε τή σεμνότητα στή ζωή μας, στήν καθημερινή ἀναστροφή μας, στίς ἐπικοινωνίες μας, στήν ψυχαγωγία μας, στήν ἐνδυμασία μας.

Ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί,

Ἡ Παναγίας μας δέν ἔκανε τό θέλημα τό δικό της. Δέν ἱκανοποίησε τίς ἀνθρώπινες ἐπιδιώξεις. Ὑπήκουσε ἀπόλυτα στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἔζησε τή σεμνότητα, ἀξιώθηκε μοναδικῆς τιμῆς καί δόξης, λάμπει τώρα στά δεξιά τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Σήμερα στή μεγάλη της ἑορτή, ἄς τῆς δώσουμε χαρά. Μήν ἀκολουθοῦμε τόν φοβερό ἐκτροχιασμό τοῦ κόσμου. Μήν τό ἀποκρύπτουμε. Ὁ κόσμος μας ἔγινε σάρκα χωρίς ἐντροπή καί χωρίς φόβο Θεοῦ. Γι’ αὐτό φθάσαμε σέ φοβερά ἁμαρτήματα καί μάλιστα σέ σημεῖο νά ἐπαινοῦμε καί νά διαφημίζουμε τή διαστροφή ἐπισήμως!

Δέν εἶναι ἁπλή ἡ ἀσυδοσία μας. Ὅσοι θέλουμε νά ἐπιτύχουμε τήν σωτηρία μας, ἄς μετανοήσουμε εἰλικρινά καί ἄς ντυθοῦμε τή σεμνότητα.

Ἔτσι θά ὑμνήσουμε ἄξια τήν Παναγία μας, θά ἁγιάσουμε ἑαυτούς, θά ἀξιωθοῦμε τῆς οὐρανίου δόξης καί τιμῆς τῆς Παναγίας μας.

Μετά πατρικῶν εὐχῶν

O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ